Δανάη Χριστοπούλου

Αυτό το φωτισμένο ορθογώνιο στα χέρια μας έχει πλέον γίνει μια κινητή κρίση ψυχικής υγείας, προειδοποιούν οι ειδικοί.

Αθώα νοσταλγία για μια πιο «απλή» εποχή ή κάτι πιο επικίνδυνο;

Κάποιοι από εμάς καλούμαστε να μεγαλώσουμε ένα παιδί που δεν έμαθε ποτέ πώς να νιώθει ασφάλεια και δεν έλαβε ποτέ αγάπη άνευ όρων: τον εαυτό μας.

Αν συνεχίσουμε να τη χρησιμοποιούμε απερίσκεπτα, η Τεχνητή Νοημοσύνη κινδυνεύει να διαβρώσει όχι μόνο την ιδέα μας για την ομορφιά, αλλά και την εικόνα μας στον καθρέφτη.

Καμβάς τους οι αληθινοί άνθρωποι και η καθημερινή ζωή.

Όταν η αναβλητικότητα μας παραλύει και η επίτευξη των στόχων μας φαντάζει βουνό, η τεχνική του dopamine anchoring γίνεται το τρικ που μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Η επιστήμη είναι ξεκάθαρη: οι πράξεις καλοσύνης, μικρές και μεγάλες, μπορούν να έχουν τεράστια επίδραση τόσο σε όσους τις δέχονται όσο και σε όσους τις προσφέρουν.

Περιοδικά, ιστοσελίδες, τηλεοπτικά κανάλια… Σχεδόν όλοι οι χώροι αφιερωμένοι σε εφήβους ολοένα συρρικνώνονται – και οι εναλλακτικές είναι ποιοτικά χειρότερες.

Όχι μόνο δεν είμαστε ποτέ πολύ μεγάλοι για να πετύχουμε τους στόχους μας, αλλά είναι απαραίτητο να μην πάψουμε ποτέ να προσπαθούμε, λέει η Δανάη Χριστοπούλου, η δημοσιογράφος και συνεργάτιδα του Marie Claire, που σύντομα θα δει το πρώτο της μυθιστόρημα να κυκλοφορεί σε τρεις χώρες.

Τα οφέλη είναι πολλαπλά.

Το διάβασμα δεν είναι μια απλή δραστηριότητα, αλλά μια απαραίτητη πράξη αυτοβελτίωσης και ανθρωπιάς.

Πώς να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας -και μια υγιή σχέση με τον εαυτό μας- όταν όλα τα σώματα γύρω μας ολοένα συρρικνώνονται.

Ο χρόνος που περνάμε κοντά στο νερό ίσως είναι το κλειδί για να νιώθουμε πιο υγιείς και ευτυχισμένοι.